Bu seçmenler nereden geldi?

2015 Cumhurbaşkanlığı seçiminde 176 bin 980 seçmen bulunuyordu. Aradan geçen 11 yılın ardından, 6 Aralık seçimleri için açıklanan seçmen sayısı 227 bin 642 olarak duyuruldu. Bu rakam, tam 50 bin 662 seçmenlik bir artışa işaret ediyor.
Kıbrıs’ın kuzeyinde doğurganlık oranı 2019-2023 döneminde 1,5’e kadar geriledi. Nüfusun kendini yenilemesi için gereken oran ise yaklaşık 2,1 seviyesinde bulunuyor. Doğurganlık azalırken seçmen sayısının artması dikkat çekerken, bu 50 bin kişilik net artışın ne kadarının burada doğup büyüyen ve 18 yaşına ulaşan gençlerden kaynaklandığı, ne kadarının sonradan vatandaşlık kazananlardan oluştuğu ve kimlere hangi gerekçelerle yurttaşlık verildiği soruları yanıt bulmuyor.
Öte yandan, 2011 yılında yapılan nüfus sayımında 286 bin 257 kişi bulunurken, 2023 yılı için açıklanan resmî nüfus tahmini 476 bin 214 olarak kayıtlara geçti. Böylece 12 yılda yaklaşık 190 bin kişilik bir artış yaşandı. Bir nüfus sayımından ziyade projeksiyonun sonucu olan bu aradaki farkın doğumlarla açıklanması mümkün görülmezken; göçler, yabancı çalışanlar ve öğrenciler de sürece dahil oluyor. Ancak nüfusun nasıl değiştiği, kimlerin kalıcı olarak yerleştiği ve kaç kişinin sonradan yurttaş olduğu yeterince bilinmiyor.
Kıbrıs’ın kuzeyindeki demografik değişim, ülkenin geleceğiyle, toplumsal kimliğiyle ve siyasi iradesiyle doğrudan ilgili bir mesele olarak öne çıkıyor. İnsanların nerede doğduğundan hareketle siyasi tercihlerini yargılamak mümkün olmasa da, yurttaşlık politikalarının hangi ölçütlerle yürütüldüğü ve bu politikaların Kıbrıslı Türklerin siyasi iradesi üzerindeki etkisinin ne olduğu soruları önemini koruyor.
Geçmişteki verilere bakıldığında, 2025 Cumhurbaşkanlığı seçiminde 218 bin 313 olan seçmen sayısı, mevcut durumda 227 bin 642’ye ulaştı. Bu da yaklaşık 13,5 aylık sürede 9 bin 329 kişilik bir artış yaşandığını gösteriyor. 2011’den beri kapsamlı bir nüfus sayımının yapılmamış olması nedeniyle gerçek nüfusun yapısı ve yurttaşlık politikalarının sonuçları tam olarak bilinmiyor veya bilinenler açıklanmıyor.
6 Aralık’ta sandığa gidilirken hükümetin değişeceği net bir şekilde görülüyor, ancak değişim kavramı farklı tartışmaları beraberinde getiriyor. Bir sonraki seçimde yine seçmen sayısındaki bu anomali, yurttaşlık politikaları ve nüfusun nasıl değiştiği konuşuluyorsa, hükümetin değiştiği ancak düzenin değişmediği anlamına geliyor. Bir sonraki seçime gelindiğinde artık bu soruların sorulmadığı, bütün bu verilerin şeffaflıkla açıklandığı ve yurttaşlık politikalarının denetlenebilir hale geldiği bir ortamın oluşması halinde, sadece hükümetin değil düzenin de değiştiğinden söz edilebilecek.




