Cenk Mutluyakalı: Bu seçmenler nereden geldi?

2015 Cumhurbaşkanlığı seçiminde 176 bin 980 seçmen bulunuyordu. Aradan geçen 11 yılın ardından, 6 Aralık seçimleri için açıklanan seçmen sayısı 227 bin 642 oldu. Bu rakam, tam 50 bin 662 seçmenlik bir artışa işaret ediyor.
Kıbrıs’ın kuzeyinde doğurganlık oranı 2019-2023 döneminde 1,5’e kadar geriledi. Nüfusun kendini yenilemesi için gereken oran ise yaklaşık 2,1 seviyesinde bulunuyor. Doğurganlık azalırken seçmen sayısının artması dikkat çekerken, bugünkü doğurganlık oranıyla 18 yaşına ulaşan gençlerin sayısı doğrudan karşılaştırılamasa da bazı soruları akıllara getiriyor. 50 bin kişilik net artışın ne kadarı burada doğup büyüyen ve 18 yaşına ulaşan gençlerden kaynaklanıyor, ne kadarı sonradan vatandaşlık kazananlardan oluşuyor ve kimlere, hangi gerekçelerle yurttaşlık veriliyor soruları yanıtsız kalıyor.
Bir başka veri ise nüfus artışına dikkat çekiyor. 2011 yılında yapılan nüfus sayımında 286 bin 257 kişi yer alırken, 2023 yılı için açıklanan resmî nüfus tahmini 476 bin 214 olarak kayıtlara geçti. 12 yılda yaklaşık 190 bin kişilik bu artış bir nüfus sayımının değil, projeksiyonun sonucu olarak ortaya çıktı. Aradaki farkı doğumlarla açıklamak mümkün olmazken göçler, yabancı çalışanlar ve öğrenciler de sürece dahil oluyor. Ancak nüfusun nasıl değiştiği, kimlerin kalıcı olarak yerleştiği ve kaç kişinin sonradan yurttaş olduğu yeterince bilinmiyor.
Kıbrıs’ın kuzeyindeki demografik değişim, sıradan bir nüfus meselesi olmayıp ülkenin geleceğiyle, toplumsal kimliğiyle ve siyasi iradesiyle doğrudan ilgili bulunuyor. İnsanların nerede doğduğundan hareketle siyasi tercihlerini yargılamak mümkün olmasa da, yurttaşlık politikalarının hangi ölçütlerle yürütüldüğü ve bu politikaların Kıbrıslı Türklerin siyasi iradesi üzerindeki etkisi önem taşıyor.
2025 Cumhurbaşkanlığı seçiminde 218 bin 313 olan seçmen sayısı, günümüzde 227 bin 642’ye yükseldi. Yaklaşık 13,5 aylık süreçte yaşanan 9 bin 329 kişilik artışın nasıl, kimler tarafından ve hangi kayıtlarla gerçekleştiği merak konusu olmaya devam ediyor. 2011’den beri kapsamlı bir nüfus sayımı yapılmadığı için gerçek nüfusun yapısı ve yurttaşlık politikalarının sonuçları tam olarak bilinmiyor ya da bilenler tarafından açıklanmıyor.
6 Aralık’ta sandığa gidilirken hükümetin değişeceği net bir şekilde görülüyor, ancak “değişim” kavramı farklı bir anlam taşıyor. Bir sonraki seçimde yine seçmen sayısındaki anomali, yurttaşlık politikaları ve nüfusun değişimi konuşuluyorsa, bunun hükümetin değiştiğini ancak düzenin değişmediğini göstereceği ifade ediliyor. Bir sonraki seçime gelindiğinde artık bu soruların sorulmadığı, bütün verilerin şeffaflıkla açıklandığı ve yurttaşlık politikalarının denetlenebilir hale geldiği bir ortamın oluşması, hükümetin değiştirilmesinin ötesinde gerçek bir değişimin yaşandığının anlaşılmasını sağlayacak. O günü görmeyi umuyoruz.




